Najstarsza polska pieśń religijna, która powstała w średniowieczu i ma obecnie 22 strofy, opisuje prośbę, do Matki Bożej, by zyskała przychylność Chrystusa do ludzi, jest więc pieśnią, która od Matki Chrystusa dociera do Trójcy świętej, odsłania istotę modlitwy, jako duchowego obcowania i dotyka tajemnicy metafizycznej. Bogurodzica tekst jest to poetycka ikona, która uobecnia Boga, była śpiewana jako trop podczas liturgii eucharystycznej.
Jest utworem do śpiewania, ułożono ją do istniejących już, znanej na Zachodzie, melodii z kręgu miłosnych pieśni rycerskich.
Mamy tu, do czynienia, z utworem błagalno – proszalnym, polega jednak na tym, iż my ludzie nie zwracamy się do samego Boga, ale stosujemy zasadę pośrednictwa, czyli zwracamy się do najbliższych Jezusowi osób ( Maryi oraz Jana Chrzciciela ) oto, żeby pomogli nam wybłagać spełnienie próśb człowieczych.
Nie tylko bogactwo i głębia treści zdumiewa w Bogurodzicy. Zadziwia również : precyzją wersyfikacyjną, odwołuje się ona również do ideałów chrześcijańskich, bardzo bliskich nas Polaków, gdzie wielbimy Matkę Boską i Jezusa Chrystusa i to właśnie u nich szukamy opieki oraz wsparcia. Pieśń ta, która daje nam wyraz poczucia jedności i odrębności narodowej, podkreśla przywiązaniem do określonych wartości, tradycji oraz instytucji powszechnie akceptowanych w danej społeczności.
